16 augustus 2013

Amaral - Riazor

Titel: Riazor (strand in noord-west Spanje, bij  A Coruña)

Riazor is het zesde nummer van het album "Hacia lo salvaje". Op de geheel eigen manier van Amaral, is het deels een hommage aan Galicië. Maar het heeft niets met toerisme te maken. Het is meer een verhaal uit een kuststad, geplaatst in A Coruña, met zijn kliffen en oceaan. Het is een verhaal van de relatie van twee mensen met moeilijkheden, waarin het gaat om een ontmoeting en herinneringen aan eerder geluk. Maar het is geen liefdeslied, het gaat meer over zelfdestructie zoals uit de tekst blijkt. Met de zinspelingen op de olieramp van de tanker Prestige voor de kust van Galicië plaatst Amaral het lied in de historische context van Riazor.  




En media noche en el acantilado
yo llego tarde tu estás esperando
ya frente a las olas imaginando
como sería dar el salto

Hoy hace más de un millón de años
nadamos en las playas de Riazor
agosto de calor, septiembre de tormenta

Dos meses antes de que aparecieran
aquellas manchas de marea negra
entre tu corazón y mi cabeza
 ¿Qué ha sido de ti?, ¿De aquella canción?
De las horas muertas en tu habitación
¿Quien dijo que no perdería el control
cuando iba a camino de la destrucción?

Hoy vuelve a soplar ese viento del mar
que nubla la mente y la vista
prefiero saltar de una vez sin mirar
y quiero que tú me sigas,
y quiero que tú me sigas

Siempre fumando como una posesa
buscando vida en otros planetas
obsesionada con ir más allá
para alcanzar la emoción perfecta

¿Acaso solo yo me daba cuenta
de que en octubre llegaría lo peor?
Agosto de calor, septiembre de tormenta

Aun puedo ver a cámara lenta
aquellos días de marea negra
entre tu corazón y mi cabeza
 
¿Qué ha sido de ti? ¿De aquella canción?
De las horas muertas en tu habitación
¿Quien dijo que no perdería el control
cuando iba a camino de la destrucción?
 
Hoy vuelve a soplar ese viento del mar
que nubla la mente y la vista
prefiero saltar de una vez sin mirar
y quiero que tú me sigas,
y quiero que tú me sigas
Middernacht bovenop de klif
ik kom laat aan, jij staat al te wachten
boven de golven, je in te beelden
hoe het zou zijn om te springen

Vandaag is het al meer dan een miljoen jaar
dat wij zwemmen aan de stranden van Riazor
in warm augustus en stormachtig september
 
Twee maanden voordat ze verschenen
die vlekken van olievervuiling
tussen mijn hart en verstand
Wat is er toen gebeurd met jou? Met dat lied?
Waarmee je zo lang bezig was in jouw kamer
Wie zei dat je de controle niet zou verliezen
toen je de weg van vernieling insloeg?


Vandaag komt die zeewind weer opzetten
die het verstand en het zicht vertroebelt
ik spring het liefst in een keer zonder te kijken
en ik wil dat jij me volgt,
ik wil dat jij me volgt

Altijd maar aan het roken als een bezetene
op zoek naar leven op andere planeten
geobsedeerd om verder weg te gaan
om zo het perfecte gevoel te bereiken

Misschien had ik alleen maar door
dat in oktober het ergste zou gebeuren?
Warm augustus, stormachtig september

Ik kan zelfs in slow motion
die dagen van olievervuiling zien
tussen jouw hart en mijn verstand

Wat is er toen gebeurd met jou? Met dat lied?
Waarmee je zo lang bezig was in jouw kamer
Wie zei dat je de controle niet zou verliezen
toen je de weg van vernieling insloeg?

Vandaag komt die zeewind weer opzetten
die het verstand en het zicht vertroebelt
ik spring het liefst in een keer zonder te kijken
en ik wil dat jij me volgt,
ik wil dat jij me volgt

14 april 2013

Pablo Alborán - Miedo (Angst)
De jonge zanger Pablo Alborán maakt op het moment furore in Spanje. Hij zingt in een soort moderne flamenco-stijl. Toppers zijn: Solamente tú, Miedo, Te echado de menos, Perdóname en Caramelo. Hieronder een video en vertaling op verzoek van Hans, die er lang op moest wachten :)






Empiezo a notar que te tengo,
empiezo asustarme de nuevo,
sin embargo lo guardo en silencio
y a dejar que pase el tiempo.

Empiezo a creer que te quiero
y empiezo a soñar con tus besos
sin embargo no voy a decirlo
hasta que tu sientas lo mismo.

Porque tengo miedo, miedo de quererte
y que no quieras volver a verme.

Por eso dime que me quieres,
o dime que ya no lo sientes
que ya no corre
por tus venas
el calor que siento al verte
no lo intentes sé que me mientes...

Empiezo a notar que te pierdo ,
empiezo ya a echarte de menos
a caso te miento no es cierto
que se va apagando lo nuestro,
que eso es mentira...
que soy el único en tu vida
te sigo notando perdida…

No me digas que me quieres
ya no me importa lo que sientes
que aquel amor que me abrazaba
ya no quema solo escuece,
no lo intentes
sé que me mientes…

No me digas que me quieres
ya no me importa lo que sientes
que aquel amor que me abrazaba
ya no quema solo escuece,
no lo intentes
sé que me mientes…
 
Ya no tengo miedo...
Ik begin te merken dat je van mij bent,
ik begin weer bang te worden,
maar toch houd ik dat stilletjes,
en laat ik even wat tijd voorbij gaan.

Ik begin te geloven dat ik van je houd,
en ik begin te dromen van jouw zoenen,
maar toch ga ik het niet zeggen…
totdat jij hetzelfde voelt.

Omdat ik bang ben, bang om van je te houden…
en dat je mij niet meer zien wilt…

Zeg me daarom dat je van me houdt,
of zeg me dat je het niet meer voelt,
dat door jouw aders
niet meer de warmte stroomt
die ik voel als ik jou zie,
probeer het niet, ik weet dat je tegen me liegt…

Ik begin te merken dat ik je kwijt raak,
ik begin je al te missen,
maar wellicht lieg ik tegen je, het is niet zeker
dat onze liefde aan het uitdoven is,
maar dit is wel een leugen…
dat ik de enige in je leven ben…
ik volg je terwijl ik je als verloren beschouw…

Zeg me niet dat je van me houdt
want het maakt me niet uit wat je voelt
want die liefde die mij omhelsde
brandt niet meer, maar steekt alleen nog maar
probeer het niet
ik weet dat je tegen me liegt…

Zeg me niet dat je van me houdt
want het maakt me niet uit wat je voelt
want die liefde die mij omhelsde
brandt niet meer, maar steekt alleen nog maar
probeer het niet
ik weet dat je tegen me liegt…

Ik ben niet bang meer…

 

21 maart 2011

Crónicas de una loca - El Barrio

Titel: Berichten van een gekke vrouw

José Luis Figuereo Franco, beter bekend als El Barrio, werd geboren in de wijk (el barrio) Santa María, in Cádiz. El Barrio is een dichter, een soort Sabina, maar dan van de flamenco. Zijn teksten zijn in tegenstelling tot de traditionele flamenco, eerder stedelijk dan landelijk.
De bijzondere sound van El Barrio is doorspekt met Flamenco ritmes en het Spaans van het diep Zuiden. Hij plaatst de flamenco in een eigentijdse context waardoor hij regelmatig in de top "cuarenta" staat, zie hieronder Crónicas de una loca:




Ni locura,
ni enfermos mentales
hay personas
que para curarse
van de la mano
de algún matasanos
medicando las duras verdades…

La encontré con la mirada nublá
no atendía a mi interés
parecía de cristal,
la encontré sin ganitas de vivir
maldiciendo al destino que la dejo postrada allí

Canta y no llores
y que cantando vas
alejando tus temores.
Canta y no llores
que cantando
duelen menos los dolores.

La vi sentada
en un viejo rincón
de aquel patio solitario
de un manicomio
el duro viento de un invierno gris
mecía su pelo como las locas,
todo los días
se ponía el mismo vestido
que uno de sus hijos
le compró hace años

Mano derecha guardaba una rosa,
deshojada y fría como las rocas
pintaba cuadros,
siempre tuvo el mar
como referencia y motivaciones
tenía en sus ojos ese brillo gris
que te da una vida
de un par de cojones.

Cogió mi mano me miró de frente
e indirectamente me dijo al oído
sientate a mi lado,
cierra los ojos y siente
como indiferente
pasa el olvido.

La encontré
y me habló de soledad
no creía en el amor,
era la infelicidad.
La encontré
y se reía sin querer
de los hombres que seguían
la doctrina de un querer

A paso lento me llevaste amor
cogido de tu mano
hasta el dormitorio
ilusionada te dio por jugar
con una vieja casa llena
de muñecas
un libro viejo guardaba poemas
que alguién titulo:
Soy un triste abalorio.

Su piel era arrugada
como una maceta
que el tiempo privó
de que floreciera…
La encontré con la mirada nublá
no atendía a mi interés
parecía de cristal,
la encontré sin ganitas de vivir
maldiciendo al destino que la dejo postrada allí

Het is geen waanzin,
noch zijn het geesteszieken
maar er zijn mensen die zich
om weer beter te worden
aan het handje laten nemen
door een of andere kwakzalver
die ze de harde waarheid voorschrijft…

Ik kwam haar tegen met vertroebelde blik
mijn interesse viel haar niet op
ze leek wel van glas,
ik kwam haar tegen zonder levensvreugde
haar lot vervloekend dat haar daar terneergeslagen had achtergelaten

Zing en huil niet
want al zingende
houd je je angsten uit de buurt.
Zing en huil niet
want al zingende
doet je pijn minder pijn.

Ik zag haar zitten
in een oude hoek
op die verlaten binnenplaats
van een gekkenhuis
de harde wind van een grijze winter
schommelde haar haren als gekke vrouwen,
elke dag
trok ze dezelfde jurk aan
die een van haar kinderen
jaren geleden ooit voor haar gekocht had

In haar rechterhand hield ze een roos,
ontbladerd en koud als de rotsen
ze schilderde doeken,
altijd had ze de zee
als referentiepunt en motivatie
in haar ogen had ze die grijze glans
die je een kloteleven geeft.


Ze pakte mijn hand en keek me recht aan
en indirect zei ze in mijn oor
kom naast me zitten,
doe je ogen dicht en voel
hoe onverschillig
de vergetelheid voorbij gaat.

Ik kwam haar tegen
en ze sprak met me over eenzaamheid
ze geloofde niet in liefde,
die bracht alleen maar ongelukkigheid.
Ik kwam haar tegen
en ze lachte zonder het te willen
om de mannen die de doctrine
van de liefde volgden

Langzaam bracht je me, schat
aan jouw hand
tot in de slaapzaal
blij begon je te spelen
met een oud huis
vol poppen
een oud boek bewaarde gedichten
waar iemand de volgende titel aan gaf:
Ik ben een trieste kralensnoer.

Haar huid was gerimpeld
als een bloempot
waarvan de tijd
de bloei afgenomen heeft…
Ik kwam haar tegen met vertroebelde blik
mijn interesse viel haar niet op
ze leek wel van glas,
ik kwam haar tegen zonder levensvreugde
haar lot vervloekend dat haar daar terneergeslagen had achtergelaten

20 november 2010

Enamorada - Amaral

Titel: Verliefd

Hieronder live Enamorada, van Amaral.
Aan het applaus te horen bij regel 14, is filmpje opgenomen tijdens concert in Barcelona.




Como el olor de la hierba
recién cortada
como el calor de los rayos del sol
como bañarse desnuda
en el agua salada
como el sabor a helado de limón
como el olor a café y tostadas
como alcanzar un tren
que se escapa
estaba enamorada
como una niña encaprichada
como un domingo en la cama
toda la mañana
como un paseo en la rambla
de las flores
como decir a escondidas
palabras prohibidas
como bucear entre peces de colores
como la luz de las velas temblando
como una orquesta
de cuerdas sonando
estaba enamorada
no veía el mundo que me rodeaba
como la luz de las velas temblando
como una orquesta
de cuerdas sonando
estaba enamorada
como una niña encaprichada
estaba fuera de mí
completamente chalada
y no sé como decir
que me has hecho revivir

Het is als de geur
van net gemaaid gras
als de warmte van de zonnestralen
als naakt zwemmen
in het zoute water
als de ijssmaak van citroen
als de geur van koffie en toast
als een trein halen
die net wegrijdt
ik was verliefd
als een meisje dat net verliefd geworden is
het is als een hele zondagochtend
in bed blijven
als een wandeling
over de bloemen-Rambla
als heimelijk
verboden woorden zeggen
als duiken tussen gekleurde vissen
als het trillende licht van de kaarsen
als een spelend orkest
met snaarinstrumenten
ik was verliefd
ik zag de wereld om mij heen niet
als het trillende licht van de kaarsen
als een spelend orkest
met snaarinstrumenten
ik was verliefd
als een meisje dat net verliefd geworden is
was ik buiten mezelf
helemaal doorgedraaid
en ik weet hoe ik het zeggen moet
jij hebt me weer laten opleven

7 november 2010

El regalo más grande - Tiziano Ferro & Amaia Montero

Titel: Het grootste cadeau

Hieronder een verzoekje voor dit duet van Tiziano Ferro & Amaia Montero. Het nummer is oorspronkelijk van de Italiaan Tiziano. Amaia is de voormalige zangeres van de Spaanse band "La Oreja de van Gogh"




Quiero hacerte un regalo
algo dulce, algo raro…
no un regalo común
de los que perdiste
o nunca abriste
que olvidaste en un tren
o no aceptaste
de los que abres y lloras
estás feliz y no finges
en este día de septiembre
te dedicaré el regalo más grande

quiero donar tu sonrisa a la luna
y que de noche que la mire
pueda pensar en ti
porque tu amor para mí es importante
y no me importa
lo que diga la gente porque
a mi en silencio sé
que me protegías y sé
que aún cansada tu sonrisa
no se marcharía
mañana sale de viaje
me llevaré tu presencia
para que no se vaya y siempre vuelva
el regalo más grande,
el regalo más grande…

yo quiero que me regales
un sueño escondido
o nunca entregado
de esos que no pueda abrir
delante de mucha gente
porque el regalo más grande
solo es nuestro para siempre

quiero entregar tu sonrisa a la luna
y que de noche que la mire
pueda pensar en ti
porque tu amor para mi es importante
y no me importa
lo que diga la gente porque
a mí en silencio sé
que me protegías y sé
que aún cansada tu sonrisa
no se marcharía
mañana sale de viaje
me llevaré tu presencia
para que entiendas que

y si llegará ahora el fin
que sea en un abismo
no para odiarme
sino para intentar volar y…
y si te niega todo
esta extrema agonía
si aun la vida te negara,
respira la mía
y estaba atento
a no amar
antes de encontrarte
y descuidaba mi existencia
y no me importaba
no quiero hacerme daño más
amor, amor, amor…

quiero entregar tu sonrisa a la luna
y que de noche que la mire
pueda pensar en ti
porque tu amor para mi es importante
y no me importa
lo que diga la gente porque
amor negado amor robado
y nunca devuelto
un amor tan grande como el tiempo
y el silencio
amor que me habla con tus ojos
aquí en frente
eres tú eres tú eres tú…eres tú
el regalo más grande

Ik wil je een cadeau geven
iets zoets, iets bijzonders…
geen gewoon cadeau
zo’n ding wat je al eens kwijt geraakt bent
of nog nooit geopend hebt
vergeten bent in de trein
of nooit aangenomen hebt
iets waarvan je huilen moet bij het openen
waar je oprecht blij van bent
op deze septemberdag
wijd ik het allergrootste cadeau aan jou

ik wil de maan jouw glimlach geven
zodat iedereen die er ’s nachts naar kijkt
aan jou kan denken
want jouw liefde is belangrijk voor mij
en het maakt me niets uit
wat de mensen zeggen omdat
ik weet stilletjes dat je mij
beschermde en ik weet
dat hoe moe je glimlach ook is
hij niet weg zou gaan
morgen op reis
zal ik jouw aanwezigheid meenemen
zodat het niet gaat en altijd terugkomt
het grootste cadeau,
grootste cadeau…

ik wil dat je mij
een verborgen droom cadeau geeft
of een nooit overhandigde
ene die ik niet openen kan
als veel mensen erbij zijn
want het grootste cadeau
is voor altijd alleen van ons

ik wil de maan jouw glimlach brengen
zodat iedereen die er ’s nachts naar kijkt
aan jou kan denken
want jouw liefde is belangrijk voor mij
en het maakt me niets uit
wat de mensen zeggen omdat
ik weet stilletjes dat je mij
beschermde en ik weet
dat hoe moe je glimlach ook is
hij niet weg zou gaan
morgen op reis
zal ik jouw aanwezigheid meenemen
zodat je begrijpt dat

en mocht nu het einde komen
laat het dan in een ravijn zijn
niet omdat je me haat
maar om proberen te vliegen en…
en als deze extreme kwelling
je alles ontzegt
als het leven je zelfs weigert
adem dan het mijne in
en ik heb er goed op gelet
niemand te beminnen
voordat ik jou tegenkwam
en ik heb mijn eigen bestaan verwaarloosd
en het maakte me niets uit
ik wil mezelf geen pijn meer doen
schat, schat, schat…

ik wil de maan jouw glimlach brengen
zodat iedereen die er ’s nachts naar kijkt
aan jou kan denken
want jouw liefde is belangrijk voor mij
en het maakt me niets uit
wat de mensen zeggen omdat
ontkende liefde, gestolen liefde
en nooit teruggegeven
een liefde zo groots als de tijd
en de stilte
liefde die tegen me praat met jouw ogen
hier tegenover mij
jij bent het, jij bent het, jij…bent het
het grootste geschenk