Het duo Amaral bestaat uit Eva Amaral en Juan Aguirre. Ze leerden elkaar kennen in de jaren‘90 in een studio in Zaragoza. Eva speelde drums in een rockband en Juan gitaar in de band Días de vino y Rosas. Al snel vormden ze het duo, in 1997 namen ze bij Virgin hun eerste album op “Amaral”. Maar het succes kwam pas bij het tweede album “Una pequeña parte del mundo” met Cameron Jenkins als producer. Daarna volgde “Estrella de mar” met platina in slechts 4 maanden tijd. Verder wint Amaral prijzen zoals de MTV award voor beste Spaanse groep in 2002 en nog 5 muziekprijzen in 2003. Daarna komt internationale doorbraak met Engelse, Franse en Italiaanse versies van hun beste nummers. Eva heeft een fantastische stem, met mooi zuiver Spaans uit Aragón.
Hieronder "Revolutie", akoestisch. Onder de vertaling nog een versie.
Somos demasiados y no podrán pasar por encima de los años que tuvimos que callar, por los libros prohibidos y las entradas secretas. Por todos los que un día se atrevieron a gritar que la tierra era redonda y que había algo más que dragones y abismo, donde acababan los mapas. Por la noches de vacío cuando te ibas a dormir, esperando que la suerte volviera a sonreír, con los ojos abiertos esperando un milagro. Siento que llegó nuestra hora, ésta es nuestra revolución. Somos demasiados y no podrán pasar por encima de la vida que queremos heredar, donde no tenga miedo a decir lo que pienso. Por todas las canciones que empiezan a nacer para no ser escuchadas y al fin lo van a ser cantadas con rabia por los que siempre callaron. Siento que llegó nuestra hora, ésta es nuestra revolución. Somos una luz cegadora, fuerte, más brillante que el sol. Porque siento que llegó nuestra hora, ésta es nuestra revolución. Porque creo que éste es el momento de olvidar lo que nos separó y pensar en lo que nos une. | We zijn met velen en ze zullen er niet langs komen over al die jaren dat we moesten zwijgen over de verboden boeken en de geheime ingangen. Voor allen die op een dag durfden te schreeuwen dat de aarde rond was en dat er wat meer was dan draken en afgrond, daar waar de kaarten ophielden. Voor de lege nachten waarin je ging slapen hopend dat het geluk weer zou gaan lachen, met open ogen hopend op een wonder. Ik voel dat onze tijd gekomen is, dit is onze relvolutie. We zijn met velen en ze zullen er niet langs komen over het leven dat we willen erven, Waarin ik niet bang ben om te zeggen wat ik denk. Voor alle liedjes die vanaf nu geboren gaan worden waar niet naar geluisterd gaat worden maar uiteindelijk worden ze gezongen met woede door hen altijd zwegen. Ik voel dat onze tijd gekomen is, dit is onze relvolutie. We zijn een verblindend licht, sterk, meer fonkelend dan de zon. Omdat ik voel dat onze tijd gekomen is, dit is onze relvolutie. Omdat ik voel dat dit het moment is om te vergeten wat ons verdeelde En te denken aan wat ons bindt. |
