Op verzoek, bij deze dit solo-nummer van de vroegere zangeres van Mecano (welbekend van "Hijo de la luna").
Website van Ana
Estoy desnuda al amanecer en este último piso abuhardillado No sé si ponerme a 100 ó darme una tregua en el lavabo No tengo dinero para el tren con destino tus brazos Necesito aire en el pulmón del cielo de tus labios La ventana ha cedido al sol que me aporta calor y algo de pena No queda nada de alcohol quién fuese Cristo en la última cena No sé si mandarte una postal tatuada de ilusiones O imaginarme un carnaval con aires de tu nombre Mi corazón babea a popa No se donde esta mi ropa la habré perdido junto al miedo No me canso de quitarme el sombrero Cuando llueve por mojarme las canciones Y no me daré cuenta en esta puta vida que lo que yo quiero es llenarte tus rincones No me canso de mirarte la cara No me canso de vivir en escenarios Y no hay más adversarios que tú y yo de espaldas que el amor son tres flores que se riegan a diario Mis pupilas siempre tienen sed y son sobre tu espalda enredadera todo lo que quiero ver son las aguas que inundan tus maneras y todas las lágrimas son sal del mal de tus secretos y todas las páginas están heridas de tus besos Mi corazón babea a popa... No sé donde está mi ropa la habré perdido junto al miedo No me canso de quitarme el sombrero Cuando llueve por mojarme las canciones y no me daré cuenta en esta puta vida que lo que yo quiero es llenarte tus rincones No me canso de mirarte la cara No me canso de vivir en escenarios Y no hay más adversarios que tú y yo de espaldas que el amor son tres flores que se riegan a diario | Als het ochtend wordt, ben ik naakt op deze bovenste zolderverdieping Ik weet niet of ik er helemaal voor moet gaan of me beter even kan terugtrekken op de wc Ik heb geen geld voor de trein die jouw armen als bestemming heeft Ik heb lucht nodig in mijn long uit de hemel van jouw lippen Het raam heeft de zon toegelaten die me warmte brengt en een beetje verdriet Er is geen drank meer over wie was toch Christus op het laatste avondmaal? Ik weet niet of ik je een kaartje moet sturen getatoeëerd met illusies Of me een carnaval moet inbeelden met de geuren van jouw naam Mijn hart druipt richting achtersteven Ik weet niet waar mijn kleren zijn ik zal ze samen met mijn angst verloren zijn Ik krijg er geen genoeg van om mijn hoed af te zetten Als het regent zodat mijn liedjes nat worden En ik zal er niks van merken in dit klote leven want alles wat ik wil is jouw hoekjes opvullen Ik krijg er geen genoeg van om jou aan te kijken Ik krijg er geen genoeg van om in scenario's te leven Er bestaan geen grotere tegenstanders dan jij en ik, rug tegen rug want liefde bestaat uit drie bloemen die dagelijks water nodig hebben Mijn pupillen hebben altijd dorst en ze gaan over jouw rug als een klimplant alles wat ik zien wil is het water dat jouw manier van doen overspoelt en alle tranen zijn het zout uit de pijn van jouw geheimen en alle pagina's zijn gewond door jouw zoenen Mijn hart druipt richting achtersteven Ik weet niet waar mijn kleren zijn ik zal ze samen met mijn angst verloren zijn Ik krijg er geen genoeg van om mijn hoed af te zetten Als het regent zodat mijn liedjes nat worden En ik zal er niks van merken in dit klote leven want alles wat ik wil is jouw hoekjes opvullen Ik krijg er geen genoeg van om jou vol aan te kijken Ik krijg er geen genoeg van om in scenario's te leven Er bestaan geen grotere tegenstanders dan jij en ik, rug tegen rug want liefde bestaat uit drie bloemen die dagelijks water nodig hebben |
