Colgando en tus manos - Carlos Baute & Marta Sánchez

Titel: Hangend aan jouw handen

Nog een echte latino zomerhit:

Quizá no fue coincidencia encontrarme contigo, tal vez esto lo hizo el destino quiero dormirme de nuevo en tu pecho y después me despierten tus besos. Tu sexto sentido sueña conmigo sé que pronto estaremos unidos esa sonrisa traviesa que vive conmigo sé que pronto estaré en tu camino. Sabes que estoy colgando en tus manos así que no me dejes caer sabes que estoy colgando en tus manos. Te envío poemas de mi puño y letra te envío canciones de 4.40 te envío las fotos cenando en Marbella y cuando estuvimos por Venezuela y así me recuerdes y tengas presente que mi corazón está colgando en tus manos cuidado, cuidado que mi corazón esta colgando en tus manos. No perderé la esperanza de hablar contigo, no me importa que dice el destino quiero tener tu fragancia conmigo, y beberme de ti lo prohibido. Sabes que estoy colgando en tus manos así que no me dejes caer sabes que estoy colgando en tus manos. Te envío poemas de mi puño y letra te envío canciones de 4.40 te envío las fotos cenando en Marbella y cuando estuvimos por Venezuela y así me recuerdes y tengas presente que mi corazón está colgando en tus manos cuidado, cuidado que mi corazón esta colgando en tus manos. Cuidado, cuidado mucho cuidado, cuidado no perderé la esperanza de estar contigo cuidado mucho cuidado quiero beberme de ti todo lo prohibido cuidado mucho cuidado quiero amanecer besando toda… toda tu ternura mi niña mi vida te necesito. Te enío poemas de mi puño y letra te envío canciones de 4.40 te envío las fotos cenando en Marbella y cuando estuvimos por Venezuela y así me recuerdes y tengas presente que mi corazón está colgando en tus manos cuidado, cuidado que mi corazón esta colgando en tus manos.

Misschien was het geen toeval dat ik jou ontmoette, mogelijk heeft het lot daarvoor gezorgd ik wil weer in slaap vallen op jouw borst en daarna wakker worden van jouw zoenen. Jouw zesde zintuig droomt van mij ik weet dat we spoedig weer samen zijn die ondeugende glimlach die bij mij leeft ik weet dat ik spoedig op jouw pad kom. Je weet dat ik aan je handen hang zo dat je me niet laat vallen je weet dat ik aan je handen hang. Ik stuur je gedichten van mijn eigen hand ik stuur je liedjes van 4.40 (4.40 = band van Juan Luis Guerra) ik stuur je de foto’s van ons etentje in Marbella en van toen we in Venezuela waren en zo herinner jij je aan mij en blijf ik in je beeld want mijn hart hangt aan jouw handen voorzichtig, voorzichtig want mijn hart hangt aan jouw handen. Ik zal de hoop niet verliezen om met jou te praten, het maakt me niks uit wat het lot ervan zegt ik wil jouw geur bij me hebben, en van jou drinken wat verboden is. Je weet dat ik aan je handen hang zo dat je me niet laat vallen je weet dat ik aan je handen hang. Ik stuur je gedichten van mijn eigen hand ik stuur je liedjes van 4.40 (4.40 = band van Juan Luis Guerra) ik stuur je de foto’s van ons etentje in Marbella en van toen we in Venezuela waren en zo herinner jij je aan mij en blijf ik in je beeld want mijn hart hangt aan jouw handen voorzichtig, voorzichtig want mijn hart hangt aan jouw handen. Voorzichtig, voorzichtig, heel voorzichtig, voorzichtig ik zal de hoop niet verliezen om bij jou te zij voorzichtig, heel voorzichtig ik wil alles van jou drinken wat verboden is voorzichtig, heel voorzichtig Ik wil wakker worden en… jouw hele tederheid kussen mijn meisje, mijn leven, ik heb je nodig. Ik stuur je gedichten van mijn eigen hand ik stuur je liedjes van 4.40 (4.40 = band van Juan Luis Guerra) ik stuur je de foto’s van ons etentje in Marbella en van toen we in Venezuela waren en zo herinner jij je aan mij en blijf ik in je beeld want mijn hart hangt aan jouw handen voorzichtig, voorzichtig want mijn hart hangt aan jouw handen.

Cuando me enamoro - Enrique Iglesias & Juan Luis Guerra

Titel: Als ik verliefd word

Absoluut een van de hits deze zomer in de Spaanstalige wereld:

Si pudiera bajarte una estrella del cielo Lo haría sin pensarlo dos veces, porque te quiero Y está en mi ser, oh Y si tuviera el naufragio de un sentimiento Sería un velero en la isla, de tus deseos, de tus deseos Pero por dentro, entiende que no puedo y a veces me pierdo Cuando me enamoro A veces desespero cuando me enamoro Cuando menos me lo espero me enamoro Se detiene el tiempo Me viene el alma al cuerpo Sonrío, cuando me enamoro Si la luna sería tu premio Yo juraría hacer cualquier cosa por ser su dueño, por ser tu dueño Y si en tus sueños escuchas el llanto de mis lamentos En tus sueños no sigues dormida, que es verdadero, hey No es un sueño, oh Me alegro que a veces al final no encuentres un momento Cuando me enamoro A veces desespero cuando me enamoro Cuando menos me lo espero me enamoro Se detiene el tiempo Me viene el alma al cuerpo Sonrío Cuando me enamoro A veces desespero cuando me enamoro Cuando menos me lo espero me enamoro Se detiene el tiempo Me viene el alma al cuerpo Sonrío, cuando me enamoro

Als ik een ster voor je uit de hemel kon halen Zou ik het doen zonder er twee keer over na te denken, omdat ik van je hou En omdat ik zo ben, oh En als mijn gevoel schipbreuk zou lijden Zou het een zeilschip zijn op het eiland van jouw verlangens, jouw verlangens Maar van binnen, is het duidelijk dat ik niet mag en soms verlies ik mezelf Als ik verliefd word ben ik soms wanhopig als ik verliefd word Wanneer ik ‘t het minst verwacht word ik verliefd De tijd blijft stil staan Mijn ziel komt in mijn lichaam Ik glimlach, als ik verliefd word Als de maan jouw prijs zou zijn zweer ik alles te doen wat maar nodig is om haar te krijgen, jou te krijgen En als je in jouw dromen het gehuil van mijn geweeklaag hoort Droom dan niet slapend verder, want het is echt, hey Het is geen droom, oh Ik ben blij dat je er soms uiteindelijk geen moment voor vindt Als ik verliefd word ben ik soms wanhopig als ik verliefd word Wanneer ik ‘t het minst verwacht word ik verliefd De tijd blijft stil staan Mijn ziel komt in mijn lichaam Ik glimlach Als ik verliefd word ben ik soms wanhopig als ik verliefd word Wanneer ik ‘t het minst verwacht word ik verliefd De tijd blijft stil staan Mijn ziel komt in mijn lichaam Ik glimlach, als ik verliefd word

Te necesito - Amaral

Titel: Ik heb je nodig

Eerst een live versie in Madrid, onder de vertaling nog een akoestische versie.

Oh, cómo quieres que me aclare si aún soy demasiado joven para entender lo que siento pero no para jurarle al mismísimo ángel negro que si rompe la distancia que ahora mismo nos separa volveré para adorarle, le daría hasta mi alma si trajera tu presencia a esta noche que no acaba Te necesito como a la luz del sol en este invierno frío pa' darme tu calor Como quieres que te olvide si tu nombre está en el aire y sopla entre mis recuerdos si ya sé que no eres libre, si ya sé que yo no debo retenerte en mi memoria así es como yo contemplo mi tormenta de tormento, así es como yo te quiero Te necesito como a la luz del sol en este invierno frío pa' darme tu calor Te necesito como a la luz del sol tus ojos el abismo donde muere mi razón Oh, cómo quieres que me aclare Oh, amor, cómo quieres que te olvide Te necesito como a luz del sol en este invierno frío pa' darme tu calor Te necesito como a luz del sol tus ojos el abismo donde muere mi razón

Oh, hoe kun je nu willen dat ik het snap als ik nog veel te jong ben om te begrijpen wat ik voel, maar niet (te jong )om de zwarte engel in hoogst eigen persoon te vervloeken want als de afstand verbreekt die ons op dit moment scheidt zal ik terugkomen om hem te aanbidden en zou ik zelfs mijn ziel geven als hij jouw aanwezigheid maar meenam naar deze eindeloze nacht Ik heb je nodig zoals zonlicht in deze koude winter zodat je me jouw warmte geeft Hoe kun je nu willen dat ik je vergeet als jouw naam in de lucht hangt en waait tussen mijn herinneringen ook al weet ik dat je niet vrij bent, ook al weet ik dat ik het niet moet doen jou vasthouden in mijn geheugen zo zie ik het onder ogen mijn kwellende storm, zozeer houd ik van je Ik heb je nodig zoals zonlicht in deze koude winter zodat je me jouw warmte geeft Ik heb je nodig zoals zonlicht jouw ogen de afgrond waarin mijn verstand sterft Oh, hoe kun je nu willen dat ik het snap Oh, schat hoe kun je willen dat ik je vergeet Ik heb je nodig zoals zonlicht in deze koude winter zodat je me jouw warmte geeft Ik heb je nodig zoals zonlicht jouw ogen de afgrond waarin mijn verstand sterft

Kamikaze - Amaral

Titel: Kamikaze

para ahuyentar la soledad para espantar la decepción porque estas ansias de vivir no caben en una canción porque no importa el porvenir creímos en el rock & roll por eso estamos aquí equivocados o no y dime si sientes lo mismo y dime si estás conmigo o contra mí porque la misma confusión que sientes tú la siento yo yo me limito a seguir la ley de mi corazón y dime si sientes lo mismo y dime si estás conmigo o contra mí porque estas ansias de vivir no caben en una canción porque no importa el porvenir creímos en el Rock & Roll un vuelo kamikaze a la eternidad la estela de su paso quedará

om de eenzaamheid te verdrijven om de teleurstelling te verjagen omdat deze angst om te leven niet past in een lied omdat de toekomst er niet toe doet geloofden we in de rock & roll daarom zijn we hier al dan niet fout en zeg me of je hetzelfde voelt en zeg me of je voor of tegen me bent want diezelfde verwarring die jij voelt, voel ik ook ik houd me maar bij het volgen van de wet van mijn hart en zeg me of je hetzelfde voelt en zeg me of je voor of tegen me bent omdat deze angst om te leven niet past in een lied omdat de toekomst er niet toe doet geloofden we in de rock & roll een kamikaze vlucht naar de eeuwigheid zijn condensatiestreep laat ie na

Ahora que - Joaquín Sabina

Titel: Nu dat...

Wederom een prachtige tekst van Joaquín, die altijd weer weet te verrassen met een spreekwoord.

Ahora que nos besamos tan despacio, ahora que aprendo bailes de salón, ahora que una pensión es un palacio, donde nunca falta espacio para más de un corazón... Ahora que las floristas me saludan, ahora que me doctoro en lencería, ahora que te desnudo y me desnudas, y, en la estación de las dudas, muere un tren de cercanías... Ahora que nos quedamos en la cama, lunes, martes y fiestas de guardar, ahora que no me acuerdo del pijama, ni recorto el crucigrama, ni me mato si te vas. Ahora que tengo un alma que no tenía. Ahora que suenan palmas por alegrías. Ahora que nada es sagrado ni, sobre mojado, llueve todavía. Ahora que hacemos olas por incordiar. Ahora que está tan sola la soledad. Ahora que, todos los cuentos, parecen el cuento de nunca empezar. Ahora que ponnos otra y qué se debe, ahora que el mundo está recién pintado, ahora que las tormentas son tan breves y los duelos no se atreven a dolernos demasiado... Ahora que está tan lejos el olvido, ahora que me perfumo cada día, ahora que, sin saber, hemos sabido querernos, como es debido, sin querernos todavía... Ahora que se atropellan las semanas, fugaces, como estrellas de Bagdad, ahora que, casi siempre, tengo ganas de trepar a tu ventana y quitarme el antifaz. Ahora que los sentidos sienten sin miedo. Ahora que me despido pero me quedo. Ahora que tocan los ojos, que miran las bocas, que gritan los dedos. Ahora que no hay vacunas ni letanías. Ahora que está en la luna la policía. Ahora que explotan los coches, que sueño de noche, que duermo de día. Ahora que no te escribo cuando me voy. Ahora que estoy más vivo de lo que estoy. Ahora que nada es urgente, que todo es presente, que hay pan para hoy. Ahora que no te pido lo que me das. Ahora que no me mido con los demás. Ahora que, todos los cuentos, parecen el cuento de nunca empezar.

Nu dat we elkaar zo langzaam zoenen, nu dat ik leer stijldansen, nu dat een pension een paleis is, waar nooit te weinig ruimte is voor meer dan een hart... Nu dat de bloemisten me groeten, nu ik promoveer in lingerie, nu ik jou uitkleed en jij mij, en, op het station der twijfel, een stoptrein sterft... Nu dat we in bed blijven liggen, maandag, dinsdag en vaste feestdagen, nu ik niet meer weet wat een pyjama is, en geen kruiswoordpuzzel meer uitknip, en mezelf niet meer van kant maak als je gaat. Nu dat ik een ziel heb die ik nooit eerder had. Nu dat het handgeklap van vrolijkheid klinkt (alegrías = flamencovorm) Nu niets meer heilig is we tegen beter weten in, dezelfde fouten blijven maken. Nu dat we golven maken om te vervelen. Nu de eenzaamheid zo alleen is. Nu dat, alle verhalen, een gebed zonder begin lijken te zijn. Geef ons nu nog een rondje en wat zijn we verschuldigd nu dat de wereld net geverfd is nu stormen zo kort van duur zijn en het ongeluk ons niet teveel pijn durft te doen... Nu dat de vergeetachtigheid zover weg is, nu ik me iedere dag een geurtje opdoe, nu we, zonder het te weten, hebben ervaren van elkaar te houden, zoals het hoort, zonder dat nu nog te doen... Nu dat de weken zich onder de voet lopen, vergankelijk, als sterren van Bagdad, nu, ik bijna altijd, zin heb om in jouw raam te klimmen en m'n masker af te doen. Nu dat de zintuigen voelen zonder angst. Nu ik afscheid neem maar wel blijf. Nu dat de ogen aanraken, de monden kijken, de vingers schreeuwen. Nu dat er geen vaccins zijn noch smeekgebeden. Nu de politie volledig afgeleid is. Nu dat de auto's ontploffen, droom ik 's nachts en slaap ik overdag. Nu schrijf ik je niet als ik wegga. Nu ben ik veel levendiger dan ik ben. Nu dat niets meer dringend is, want alles is nu, er is brood voor vandaag. Nu ik je niet meer vraag om wat jij me geeft. Nu ik me niet meer meet met de rest. Nu dat, alle verhalen, een gebed zonder begin lijken te zijn.

Lápiz tinta - El último de la fila

Titel: Potlood, inkt

Tela, cinta, otra vez a empezar lápiz, tinta, y al paisaje a robar y al placer de reencontrar el limbo de un tiempo que se nos va Libro, nube, ese es mi descanso árbol, fuente, cada vez que despierto ser durmiente en la espuma de un antojo camuflarse para completa inocencia, en las calderas del sueño divagar Que los días se van, río son ahora quiero sentir, caminar ahora quiero pintar, percibir el color de esa flor que se marchitará Pinto, verdes parajes de belleza desolada, vivo lo efímero y su valor bebo, apuro desperdicios de mi vida, me recojo en la templanza de la tregua que me da la anestesia del recuerdo Que los días se van, río son, ahora quiero sentir, caminar, ahora quiero pintar, percibir el verano fugaz que ya se nos va Lápiz, tinta, y al placer de reencontrar.

Doek, lint, nog eens opnieuw beginnen potlood, inkt, en op naar het te stelen landschap op naar het plezier van weer een ontmoeting de stralenkrans van een tijd die ons voorbij gaat Boek, wolk, dat is mijn ontspanning boom, fontein, elke keer als ik ontwaak slapend zijn in het schuim van een bevlieging, zich camoufleren voor complete onschuld, dwalen in de vulkaankraters van de droom Want de dagen gaan voorbij, ze zijn een rivier nu wil ik voelen, lopen nu wil ik schilderen, waarnemen de kleur van die bloem die verwelken gaat Ik schilder, groene plekken van eenzame schoonheid, ik beleef het eendaagse op z’n waarde ik drink, maak mijn levensafval op, ik trek me terug in de soberheid van de adempauze die me de narcose van de herinnering geeft Want de dagen gaan voorbij, ze zijn een rivier nu wil ik voelen, lopen nu wil ik schilderen, waarnemen de vluchtige zomer die al aan ons voorbij gaat Potlood, inkt, op naar het plezier van weer een ontmoeting.

Yo nací para amarte - Alejandro Fernandez

Titel: Ik ben geboren om van jou te houden

Op verzoek van Arianna dit nummer van Alejandro Fernandez.

Engáñame, olvídame, qué le importa al corazón si mi amor está firmado para ti sin condición. Castígame y miénteme, te confieso, me da igual hace tiempo ha decidido mi corazón a quien amar. No importan tus amores, no importa tu pasado tus pequeños errores ya los he perdonado mucho antes de pecar. Y no hay nada que hacer yo nací para amarte y amarte sin final algún día lo sé, el caudal desbordado de tus aguas llega al mar. Nada va a detener el impulso de amar que me dicta el corazón yo nací para amarte, yo nací para amarte más allá de la razón. Después, al fin aprenderás a aceptar mi corazón, si el amor es verdadero no se rinde ante el dolor. Te esperaré, no importa cuánto me hieras sin piedad el destino está marcado, serás mía y nada más. Y no hay nada que hacer yo nací para amarte y amarte sin final algún día lo sé, el caudal desbordado de tus aguas llega al mar. Nada va a detener el impulso de amar que me dicta el corazón yo nací para amarte, yo nací para amarte más allá de la razón.

Bedrieg me, vergeet me, wat maakt het uit voor het hart als mijn liefde zonder voorwaarde is toegeschreven aan jou. Straf me en lieg tegen me, ik geef toe, het maakt me niets uit mijn hart heeft lang geleden al besloten van wie het ging houden. Jouw liefdes maken niets uit, jouw verleden maakt niets uit jouw kleine fouten heb ik je al vergeven lang voordat je ze maakte. En er valt niets aan te doen ik ben geboren om van jou te houden en eindeloos van je te houden op een dag weet ik het, het overstroomde bekken van jouw water komt aan bij zee. Niets kan de opwelling van de liefde tegenhouden die het hart mij gebiedt ik ben geboren om van jou te houden, ik ben geboren om van jou te houden het verstand ver voorbij. Later, zul je uiteindelijk leren mijn hart te accepteren, als de liefde echt is dan geeft ie zich niet over aan de pijn. Ik zal op je wachten, het maakt niet hoe erg je me pijn doet zonder medelijden het lot is overduidelijk, je zult de mijne worden en dat is het. En er valt niets aan te doen ik ben geboren om van jou te houden en eindeloos van je te houden op een dag weet ik het, de overstroomde massa van jouw water komt aan bij zee. Niets kan de opwelling van de liefde tegenhouden die het hart mij gebiedt ik ben geboren om van jou te houden, ik ben geboren om van jou te houden het verstand ver voorbij.

Il mio canto libero - Laura Pausini & Juanes

Titel: Mijn vrije lied

Nou, mijn twee favoriete talen gebroederlijk in een nummer. Dit duet van Juanes en Laura Pausini is een mooie samensmelting. Het nummer is een Italiaanse klassieker van Lucio Battisti. De Spaanse tekst is cursief weergegeven.

In un mondo che non ci vuole più il mio canto libero sei tu E l'immensità si apre intorno a noi al di là del limite degli occhi tuoi Nasce il sentimento nasce in mezzo al pianto e s'innalza altissimo e va e vola sulle accuse della gente a tutti i suoi retaggi indifferente sorretto da un anelito d'amore di vero amore En un mundo que prisionero es libres respirábamos tú y yo Pero la verdad clara brilla hoy y nítida su música, sonó... Nuevas sensaciones nuevas emociones se expresan ya purísimas, en ti Y el velo del fantasma del pasado cayendo deja el cuadro inmaculado se alza un viento tímido de amor de puro amor... E riscopro te… Dolce compagno che non sai domandare ma sai che ovunque andrai al fianco tuo mi avrai se tu lo vuoi… Pietre un giorno case ricoperte dalle rose selvatiche rivivono ci chiamano Bosque abandonado y por ello sobreviviendo virgen se abre o no, se cierra o no... En un mundo que prisionero es libres respirábamos tú y yo Pero la verdad clara brilla hoy y nítida su música, sonó... Nuevas sensaciones nuevas emociones se expresan ya purísimas, por ti Y el velo del fantasma y el pasado cayendo dejan el cuadro inmaculado se alza un viento tímido de amor de puro amor... E riscopro te… Y recurro te…

In een wereld die niets meer van ons weten wil ben jij mijn vrije lied En de onmetelijkheid opent zich om ons heen voorbij de grenzen van jouw ogen Het gevoel wordt geboren geboren te midden van alle tranen het heft zich helemaal de hoogte in en gaat en vliegt over de beschuldigingen van de mensen heen onverschillig over al hun erfgoed overeind gehouden door een vurig verlangen naar liefde naar echte liefde In een wereld die gevangene is ademden we vrij jij en ik Maar de waarheid schittert duidelijk vandaag en helder klonk z’n muziek… Nieuwe gevoelens nieuwe emoties uiten zich zo puur, in jou En de sluier van het spook van vroeger laat vallend het schilderij smetteloos achter een schuchtere liefdeswind steekt op van echte liefde… En ik ontdek jou weer… Mijn lieve maatje je weet niet hoe je het moet vragen maar je weet dat waarheen je ook gaat je mij aan je zijde zult hebben als je dat wilt… Stenen, ooit huizen opnieuw bedekt met wilde rozen zullen weer tot leven komen ze roepen ons Verlaten bos en daardoor ongeschonden voortlevend opent zich of niet, sluit zich of niet… In een wereld die gevangene is ademden we vrij jij en ik Maar de waarheid schittert duidelijk vandaag en helder klonk z’n muziek… Nieuwe gevoelens nieuwe emoties uiten zich zo puur, voor jou En de sluier van het spook en het verleden laten vallend het schilderij smetteloos achter een schuchtere liefdeswind steekt op van echte liefde… En ik ontdek jou weer… En ik wend me weer tot jou…

Cómo hablar - Amaral

Titel: Hoe kan ik praten

Vooruit, nog eentje van Amaral. Akoestisch echt fantastisch. Onder de vertaling nog een andere, concertversie.

Si volviera a nacer, si empezara de nuevo, volvería a buscarte en mi nave del tiempo. Es el destino quien nos lleva y nos guía, nos separa y nos une a través de la vida. Nos dijimos adiós y pasaron los años, volvimos a vernos una noche de sábado, otro país, otra ciudad, otra vida, pero la misma mirada felina. A veces te mataría, y otras en cambio te quiero comer, ojillos de agua marina. Cómo hablar, si cada parte de mi mente es tuya y si no encuentro la palabra exacta, cómo hablar. Cómo decirte que me has ganado poquito a poco tú que llegaste por casualidad, cómo hablar. Como un pájaro de fuego que se muere en tus manos, un trozo de hielo desecho en los labios, la radio sigue sonando, la guerra ha acabado, pero las hogueras no se han apagado aún. Cómo hablar, si cada parte de mi mente es tuya y si no encuentro la palabra exacta, cómo hablar. Cómo decirte que me has ganado poquito a poco tú que llegaste por casualidad, cómo hablar. A veces te mataría, y otras en cambio te quiero comer, me estás quitando la vida, cómo hablar...

Als ik opnieuw geboren werd, ik opnieuw begon, zou ik terugkomen om jou te zoeken in mijn tijdmachine. Het is het lot dat ons meeneemt en ons leidt, ons uit elkaar haalt en samenbrengt gedurende het leven. We namen afscheid en jaren gingen voorbij, we zagen elkaar weer op een zaterdagavond, een ander land, andere stad, een ander leven, maar diezelfde katachtige blik. Op sommige momenten zou ik je kunnen doden, en op andere wil ik je verorberen, met je zeeblauwe ogen. Hoe kan ik praten, als elk deel van mijn brein van jou is en ik niet het juiste woord vind, hoe kan ik praten. Hoe zeg ik je dat je me beetje bij beetje gewonnen hebt jij die toevallig voorbij kwam, hoe kan ik praten. Als een vogel van vuur die sterft in je handen, een stuk ijs gesmolten tussen de lippen, de radio blijft spelen, de oorlog is afgelopen, maar de branden zijn nog steeds niet gedoofd. Hoe kan ik praten, als elk deel van mijn brein van jou is en ik niet het juiste woord vind, hoe kan ik praten. Hoe zeg ik je dat je me beetje bij beetje gewonnen hebt jij die toevallig voorbij kwam, hoe kan ik praten. Op sommige momenten zou ik je kunnen doden, en op andere wil ik je verorberen, je ontneemt me het leven, hoe kan ik praten…